Persoonlijke verhalen

Bij Terwille geloven we dat ieder mens bestemd is om vrij te zijn. Als je zelf vastzit aan een bepaald middel of gewoonte kan een verslavingsvrij leven ver weg lijken. Het kan vaak een gevecht zijn en je moet er hard voor knokken. Maar de persoonlijke verhalen van Maria, Niels, Emiel, Janine en anderen laten zien dat er een nieuw perspectief mogelijk is. Je kunt ze hieronder lezen.

Johan: Paardencoaching Spetse Hoeve

Johan (40 jaar) is twintig jaar verslaafd geweest en kwam na een periode van drugs, criminaliteit en een leven op straat voor de zoveelste keer in detentie. Momenteel woont hij bijna twaalf weken op de Spetse Hoeve en is hij begonnen aan zijn nieuwe leven. Lees verder

Nastassia: veel om voor te vechten

Nastassia is een mooie vrouw met twee lieve dochters. Ze is getrouwd met haar jeugdliefde en komt uit een grote Hindoestaanse familie, waarin veel wordt gedeeld en gevierd. Zo’n leven associeer je niet snel met een alcoholverslaving. Toch moest Nastassia daar tegen vechten. Ook nu ze clean is, knokt ze nog steeds: “De verslaving zit in mijn hoofd. Ik zal altijd alert moeten blijven.” Lees verder…

Lea: chaos en rust

Lea is 21 jaar. Net geen kind meer zou je denken. Maar een onbezorgd kind heeft Lea nooit kunnen zijn door haar jeugd met verslaafde ouders en structureel misbruik. Via verkeerde contacten belandt ze al jong in de prostitutie. Na een heftig incident komt Lea in contact met de politie en krijgt ze een veilige plek bij Terwille in Frankrijk. De rustige, huiselijke omgeving op het Franse platteland vindt ze fijn, maar ook heel eng… Lees verder…

Niels helpt als ervaringsdeskundige

Na een verslaving van tien jaar gaat Niels op zijn 22e de kliniek in. Nu loopt hij stage bij Terwille voor zijn opleiding Ervaringsdeskundige en werkt hij mee aan het preventiewerk reLEGS. Hij vertelt zijn verhaal aan jongeren. “Ik ben maar een paar jaar ouder dan de jongeren en ik denk dat dat wel indruk maakt.” Lees verder…

Henk en Geja: seksverslaafd in een relatie

Henk en Geja zijn nuchtere Groningers en geen praters. Toch vertellen ze hun verhaal. Dat ze sámen hun verhaal vertellen, is bijzonder: Henk was jarenlang seksverslaafd. Na 28 jaar huwelijk stelt Geja hem voor een duidelijke keuze: “Je moet hulp zoeken, of anders is het klaar tussen ons.” Lees verder…

Johan: een pornoverslaving doorbreken

“Aan de buitenkant ben ik een keurige vijftiger. Degelijk: gelukkig getrouwd, een aantal kinderen en kerkelijk actief,” zo beschrijft Johan zichzelf in een paar woorden. “Voor anderen ben ik een steunpilaar.” Maar wat hij met niemand kan delen, is dat hij worstelt met een pornoverslaving. “Ik zat vast in een cirkel. Het lukte me niet om die op eigen kracht te doorbreken.” Lees verder…

Maria: uit de greep van mensenhandel

Maria komt via mensenhandelaren in de prostitutie terecht. Via het uitstapprogramma van Terwille ontsnapt ze uit hun greep. “Ik hoef nu geen dingen meer te doen omdat een ander dat zegt.” Lees verder…

Robert: een leven online

Wie is er tegenwoordig niet online? Veel mensen brengen dagelijks uren door op internet. Mailen, surfen of online een spel doen is heel normaal. Een bekend online spel is ‘World of Warcraft’. Een speler leidt een leven in een virtuele wereld met veel uitdagingen. Maar wat als dit leven aantrekkelijker wordt dan de realiteit? Hoe komt iemand ertoe zijn leven ten koste te laten gaan van echte contacten? Lees verder…

Emiel: fietsen met je therapeut

In 2013 meldt Emiel zich bij Terwille in Groningen met een cannabis- en cocaïneverslaving. “Ik blowde al sinds mijn vijftiende. Het begon als probeersel met vrienden. Maar al snel deed ik het elke dag.”  Lees verder…

Janine: van raam naar baan

Janine (niet haar echte naam) belandt vanuit Tsjechië in een seksclub in Drenthe. Maar na drie jaar werken in de club, is ze óp. Ze kan het werken in de seksbranche lichamelijk en geestelijk niet meer aan.  Lees verder…

Hendrik: Ik ben er nog steeds

Hendrik groeit op in de Oranjebuurt van Groningen. “Niet de minste buurt,” typeert hij. Maar achter de voordeur ziet het er bij Hendrik thuis minder mooi uit: al op jonge leeftijd wordt hij geconfronteerd met het overmatige alcoholgebruik van zijn moeder. “Soms was het zelfs zo erg dat ik een ambulance moest bellen.” Lees verder..

Mike: zo min mogelijk betutteling

Hoe is het om van de straat af te zijn en weer onder een eigen dak te wonen? “Een huis is een grote verantwoordelijkheid”, vertelt de inmiddels ex-dakloze Mike, “maar als buddy’s helpen we elkaar hierbij.” Lees verder…

Samuël: doelloos op straat

“De straat maakt je verslaafd,” zegt Samuël (27). “Mensen hebben een eigen plek nodig. Hoe korter iemand op straat blijft, hoe beter.” Samuël spreekt uit ervaring. Hij was maandenlang dakloos en “zwierf doelloos rond”, zoals hij zelf zegt. Nu heeft hij weer een huis. “Dit is veel beter dan op straat. Lees verder…

Sander: ik rookte al op mijn zevende

Sander groeit op in een gezin met zeven kinderen, waar het heel normaal is om te roken en te blowen. “Ik kreeg mijn eerste sigaret op mijn zevende. Van mijn moeder. Iedereen vond het grappig, behalve mijn vader. Ik heb een paar maanden ongestoord kunnen roken, totdat hij erachter kwam en me de sigaretten afpakte.” Maar Sander is er dan al zo afhankelijk van dat hij zelf stiekem weer begint. Lees verder…

Sanne: in balans na de partnergroep

Sanne is getrouwd met een man die alcoholverslaafd is. Net als veel partners voelt ze zich schuldig aan de verslaving van haar man. Als Sanne bij Terwille binnenkomt, is ze vooral aan het overleven: “Ik was een klein hoopje mens, vol angst, schaamte en schuld. Ik voelde me waardeloos, ik haatte mijzelf.” Lees verder…

Sidney: gered van verslaving

Op zijn dertiende kwam Sidney in aanraking met cocaïne. Later kwam daar nog heroïne bij. Meer dan twintig jaar is hij daaraan verslaafd geweest. Toch heeft hij altijd door zijn geloof geweten dat hij gered zou worden. Lees verder…

Kornelis: hier heb ik een naam

Al bijna twintig jaar krijgt de Friese Kornelis (60) ondersteuning van Terwille. De laatste acht jaar komt begeleider Janneke bij hem thuis. Haar trouwe komst is voor Kornelis van grote waarde: “Ik vind het belangrijk dat er iemand komt die ik ken. Dan ben ik geen nummer, maar heb ik een naam.” Lees verder…